Καλή σας μέρα!!! Παρασκευή σήμερα κι έχει πέσει κάπως κίνηση στην blogoγειτονιά!!!
Τα mails πάνε κι έρχονται!!!
Σήμερα θα δείτε ένα αγαπημένο μου κομμάτι, από τα πρώτα μου αλλά ποτέ ξεχασμένο!!!
Η πρώτη καρφίτσα που έφτιαξα όταν πρωτοξεκίνησα λοιπόν τα μαθήματα στο αναπαραγωγικό κόσμημα.
Πάντα είχα θύμησες από τα παιδιά που τρελλαίνονταν στην κυριολεξία με τον καραγκιόζη όταν ήμουν μικρό παιδί κι είπα: Γιατί όχι; Ας ξεκινήσω μ΄ έναν ήρωα που έχει στιγματίσει κι έναν ολόκληρο λαό!!!
Ο συγκεκριμένος καραγκιόζης δεν είναι ο θρυλικός του Σπαθάρη αλλά
ο προγενέστερος, αυτός του Ρήγα.
Έχω αδυναμία στις καρφίτσες γι΄αυτό και αποφάσισα να είναι το πρώτο μου κόσμημα αυτό...
Σκαλίστηκε πάνω σε πράσινο κερί και σαν να μην έφτανε όλα αυτά που τράβηξα
για να κάνω το σχέδιο και το σκάλισμα του, μου ήρθε και η φαεινή ιδέα να κουνιέται κιόλας.
Δηλαδή σαν τον πραγματικό καραγκιόζη,
χέρια και πόδια να είναι σπονδυλωτά, συνδεδεμένα με καρφί και να κουνιούνται όπως και το χέρι του επίσης. Ξέρετε ποιό, εκείνο το πιο μακρύ, το χαρακτηριστικό του καραγκιόζη.
Τι να πει κανείς; ο μαζοχισμός σε όλη του την διάσταση...
Κατόπιν ακολούθησε το χυτήριο και μέχρι να δω τα μικρά κομματάκια των χεριών του ότι ήταν καταρχάς όλα κανονικά και ολοκληρωμένα, δεν είχε χαλάσει δηλαδή τίποτε στο χυτήριο, (ναι, ναι συμβαίνει δυστυχώς κι αυτό) είχα σαλτάρει!!!
Τέλος πάντων, μετά ακολούθησε το φινίρισμα, η ασημοκόλληση των κομματιών και για πιο καλύτερα αποτελέσματα στο στήσιμο της καρφίτσας μου έβαλα παραμάνα ασφαλείας πίσω στην πλάτη του καραγκιόζη και μία μικρή στο χεράκι που κουνιέται, έτσι ώστε ανάλογα με την διάθεσή μου
να καρφιτσώνω και το χέρι του πάνω στο πουλόβερ μου, δίνοντάς του κι αυτού την ίδια διάθεση!!!
Εύχομαι να σας αρέσει όπως άρεσε και σε μένα την εποχή που την έκανα... και
για ν΄ακριβολογώ με είχε ενθουσιάσει!!!
Η συγκεκριμένη καρφίτσα ανήκει στην ομάδα "...σαν τον παλιό καιρό" και παραμένει μία από τις αγαπημένες μου, ίσως γιατί είναι η πρώτη που τελείωσα!!!
Φιλάκια πολλά και καλό σαββατοκύριακο να έχουμε!!!
