“Δεν υπάρχει ταπεινό υλικό. Υπάρχει μόνο ευτελής προσέγγιση. Η πολυτιμότητα προσδιορίζεται κυρίως από τη δημιουργικότητα, το ταλέντο και την έμπνευση του δημιουργού του!!!”
H πρώτη ανάρτηση για την καινούργια χρονιά, κάπως αργοπορημένη βέβαια, μιας και οι τεμπελιές μου αυτή την εποχή βρίσκονται στα ύψη, χτυπώντας κόκκινο!!!
Καλή αρχή λοιπόν, καλή χρονιά (όσο μπορεί να είναι βέβαια με όλα αυτά που συμβαίνουν τριγύρω μας) και μακάρι όλοι οι άνθρωποι να μπορέσουν να βγουν νικητές σε ότι παλεύουν…
Έχοντας κάνει κι άλλη ανάρτηση με κουβαρίστρες και άλλα περίεργα… που συσσωρεύονται στα συρτάρια του εργαστηρίου μου, είπα να σας παρουσιάσω μία παραλλαγή, μιας κι εκείνο της παλιάς ανάρτησής μου ήταν σε κοντή έκδοση (δηλαδή λαιμαριά). Σήμερα λοιπόν και σε πιο μακριά έκδοση, με χρήση αλυσίδας αυτή τη φορά και σε άλλη χρωματική επιλογή… αλλά και με τη χρήση ενός μικρού μπουκαλιού που αποτέλεσε και την αρχή της έμπνευσης για τη συγκεκριμένη δημιουργία (τα υπόλοιπα στοιχεία έμπνευσης τ΄ άντλησα από τη λαιμαριά - είπαμε τεμπελιές έχω, μη ξεχνιόμαστε). Είναι που ντρεπόμουν και στενοχωριόμουν συνάμα που είχα τόσο καιρό να γράψω στο blog μου και τελικά πήρα την απόφαση να κάνω τη συγκεκριμένη ανάρτηση!!!
Και τι δεν έχει το συγκεκριμένο μπουκαλάκι!!! Υφασμάτινη μεζούρα σε mini έκδοση, παραμάνες, καρφίτσες, σούστες και ότι άλλο θα ήταν αναγκαίο για μια καλή νοικοκυρά (χιχιχι, κάτι που εγώ πρέπει να σας εκμυστηρευθώ ότι δεν το κατέχω και πολύ καλά, όσον αφορά τη ραπτική εννοώ, αλλά το παλεύω). Το όνομα δε αυτής της δημιουργίας; Τι άλλο από αυτό που χαριτολογώντας ανέφερα πριν… «Το κολλιέ της καλής νοικοκυράς»
Και ιδού τα επιμέρους στοιχεία σε κοντινότερο πλάνο
Στην αρχή είχα σκεφτεί να προσαρμόσω το ψαλίδι με αυτόν τον τρόπο, αλλά στην πορεία μετάνιωσα και θα το δείτε στο τέλος της ανάρτησης με την τελική του μορφή.
Συνεχίζοντας με τα κοντινά πλάνα των επιμέρους στοιχείων...
Και φυσικά η ραπτομηχανή, μάρκας Singer φυσικά.
...και φορεμένο ...επιτέλους στην τελική του μορφή ελπίζω!!! (χιχιχιχι)Μη ψάχνετε να βρείτε τη ραπτομηχανή, γιατί την έκοψα καταλάθος στη φωτογράφηση (είναι εκεί ακριβώς που έχει κοπεί η φωτό κρεμασμένη από κρικάκι, στην αλυσίδα, κοντά στη βάση του λαιμού).
Ελπίζω να σας άρεσε όσο και η λαιμαριά μου (αν κρίνω από τα mails και τα σχόλια που μου κάνετε).
Σας φιλώ…
